In de Denderstreek borrelt het. Burgerbewegingen, actiegroepen en geëngageerde inwoners zetten zich elke dag in voor rechtvaardigheid, solidariteit en echte inspraak. Maar te vaak staan we nog naast elkaar, terwijl de uitdagingen groter worden.
Op zaterdag 14 maart brachten we iedereen samen op de Trefdag Denderhoop, een stap naar verbinding, versterking en gezamenlijke actie.
De dag startte met een gezamenlijk middagmaal, gevolgd door een terugblik op de werking van Denderhoop tot op vandaag, en welke prioriteiten voor de toekomst zouden moeten gesteld worden.
Naar aanleiding hiervan werden de deelnemers, naar eigen keuze, opgedeeld in 3 werkgroepen.
1 Groep werkte rond Dienstverlening, Mobiliteit en Omgeving en 2 groepen werkten rond Samenleven en Verbinding
Daarnaast was ook de Sociale Brievenbus aanwezig, waar deelnemers hun bezorgdheden en voorstellen rond onder meer sociale huisvesting, ongelijkheid en dienstverlening konden delen. Deze input draagt bij aan de opmaak van een Sociaal Charter voor de Denderstreek.
Belangrijkste inzichten en voorstellen
Dienstverlening, mobiliteit en omgeving
Er werd bezorgdheid geuit over de afbouw van het openbaar vervoer in de regio. Deelnemers willen hier sterker op inzetten door acties, het verzamelen van getuigenissen en betrokkenheid bij onderhandelingen.
Ook de toenemende digitalisering van dienstverlening vormt een probleem, vooral voor kwetsbare groepen. Er wordt gepleit voor meer toegankelijke, lokale dienstverlening zonder afspraak.
Rond waterbeheer en overstromingen leeft er nood aan duidelijke informatie en debat. Een infoavond met experten wordt voorbereid.
Samenleven en verbinding
In de gesprekken kwam naar voren dat er nood is aan meer ontmoeting en dialoog tussen mensen met verschillende achtergronden. Taalbarrières, vooroordelen en angst voor het onbekende vormen daarbij belangrijke uitdagingen.
Er werden ideeën geformuleerd zoals buurtcomités, praatgroepen en laagdrempelige ontmoetingsmomenten om wederzijds begrip te versterken en polarisatie tegen te gaan.
Deelnemers wezen op knelpunten zoals de taalbarrière in onderwijs en dienstverlening, de digitale kloof, en vooroordelen rond leefloon en sociale huisvesting.
Concrete voorstellen zijn onder meer het inzetten van vrijwilligers als tolken, betere informatievoorziening, en het uitbouwen van ondersteuning voor mensen in kwetsbare situaties.
