In Denderleeuw woonde ik het evenement “Samen op Weg” bij. Het werd een warme, goed gevulde avond met literatuur, muziek en scherpe maatschappelijke gesprekken.
EEN LEVENDIGE AVOND
Luc Barbé las voor uit eigen werk, lokale inwoners brachten teksten van Dominique Willaert uit zijn boek ‘Niet alles, maar veel begint bij Luisteren’, en Geert-Jan Beeckman zorgde voor poëzie. Sisters on Sofa uit Aalst leverden de muzikale omlijsting. Er werd gesproken over de woelige kanten van de Dender en de gevolgen van een eventuele waterbom voor Denderleeuw. De toelichting van een NMBS-medewerker over de nakende verbouwingen aan het station kreeg een humoristische toets en zette de toon voor een open, bijna volksraad-achtige sfeer.
BREDE THEMA’S, VEEL STEMMEN
Onderwijs, samenleven, de Dender, politiek, veiligheid—geen onderwerp bleef liggen. Deze onderwerpen waren ook bijna letterlijk te bewonderen in de foto-expo ‘(Ge-)zichten op de Denderstreek, waarvan een groot deel in de ruimte was tentoongesteld. Experts en kunstenaars pikten er op hun manier op in, waardoor de avond een goed doordachte en sprankelende structuur kreeg. Er werd geluisterd, gedebatteerd en soms ook geraakt.
INZICHT EN VERBONDENHEID
We hadden het over de toekomst van de Dender, over verkiezingstaal, over diversiteit, buurtwerking en rouw in snel veranderende dorpen waar vertrouwde plekken verdwijnen. De analyses waren helder en empathisch, met liefde voor de regio.
ONTMOETINGEN EN GESPREKKEN
Tussen het publiek herkenden we oude bekenden en nieuwe gezichten: van lokale organisaties, verenigingen en geëngageerde inwoners. Er werd enthousiast bijgepraat en gediscussieerd—een gesprekscultuur die duidelijk leeft in de streek.
MET HOOP NAAR HUIS
Wat vooral bleef hangen: hoop. Niet als groot woord, maar als iets dat ontstaat door samen te komen, vol te houden en elkaar te blijven spreken—zelfs op een gewone vrijdagavond in Denderleeuw.